دمنده حالت بزرگسالان

هدف از حالت بزرگسالان ایجاد سریع یک محیط پنوموپریتونئوم است که زمینه جراحی کافی را فراهم می کند و در عین حال ایمنی بیمار را برای رایج ترین جمعیت بیماران بزرگسال در سراسر جهان حفظ می کند.
نیازهای دستکاری جراحی را با تحمل فیزیولوژیکی بیمار متعادل می کند.

هنگامی که حالت بزرگسالان انتخاب می شود، دمنده به طور خودکار مقادیر از پیش تعیین شده معمولی زیر را بارگیری می کند:

1. فشار درون شکمی از پیش تعیین شده (IAP)

به طور معمولمحدوده:12-15 میلی متر جیوه

دلیل منطقی:این محدوده از طریق اقدامات بالینی طولانی مدت به عنوان "نقطه شیرین" تایید شده است.
زیر 12 میلی متر جیوه، فضای کار ممکن است ناکافی باشد و در نتیجه میدان جراحی ناکافی باشد.
بالاتر از 15 میلی متر جیوه، اثرات منفی بر سیستم تنفسی و گردش خون بیمار مانند کاهش بازگشت وریدی، افزایش ارتفاع دیافراگم و افزایش خطر هیپرکاپنیا-به طور قابل توجهی آشکارتر می شود.

2. تنظیمات جریان گاز

جریان اولیه / جریان کم:معمولاً به طور خودکار شروع می شود یا توصیه می شود از آن شروع شود1-3 لیتر در دقیقه، برای تست ایمنی و دم کردن اولیه استفاده می شود.

جریان بالا:می‌تواند به‌طور خودکار یا دستی به تنظیمات جریان بالای دستگاه تغییر-(مثلاً40-60 لیتر در دقیقه) برای ایجاد سریع پنوموپریتوئن و جبران سریع از دست دادن گاز در حین جراحی.
در شرایط شدید، حداکثر سرعت جریان ممکن است برای ایجاد پنوموپریتونوم استفاده شود.

جریان نگهداری:در حالت فشار ثابت، دستگاه به طور خودکار نرخ جریان را در پاسخ به نوسانات فشار تنظیم می‌کند.

3. آستانه هشدار

حد بالای هشدار فشار معمولاً کمی بالاتر از مقدار هدف از پیش تعیین شده تنظیم می شود (به عنوان مثال،16-18 میلی متر جیوه) برای هشدار به کاربران در مورد افزایش فشار غیرعادی.

مهمترین نکته برای درک این استحالت بزرگسالان نقطه شروع مناسبی برای ایجاد پنوموپریتونوم است، نه یک الگوی سفت و سخت یا غیرقابل تغییر.
استفاده از آن باید از اصول ذکر شده در زیر پیروی کند:

1. یک "ارزش شروع"، نه "ارزش مطلق"

حالت بزرگسالان مجموعه ای از مقادیر اولیه ایمن و توصیه شده را ارائه می دهد. جراحان و پرستاران باید این پارامترها را بر اساس شرایط فردی تنظیم کنند.
به عنوان مثال، یک بیمار{0}}کوچکتر ممکن است در معرض قرار گرفتن کافی در آن قرار گیرد12 میلی متر جیوه، در حالی که یک بیمار چاق ممکن است نیاز داشته باشد15 میلی متر جیوه(یا انتخاب حالت چاقی)، یا حتی فشار کمی بالاتر، برای به دست آوردن همان نمای جراحی.

2. تنظیم فردی ضروری است

عوامل بیمار:تنظیمات باید بر اساس سن بیمار، شاخص توده بدنی (BMI)، عملکرد قلبی ریوی و وضعیت حجم بیمار انجام شود.

بیماران مسن یا مبتلایان به نارسایی قلبی ریوی:فشار از پیش تعیین شده باید به طور فعال کاهش یابد (به عنوان مثال،8-12 میلی متر جیوه) پیروی از اصل استفاده ازکمترین فشار موثر.

بیماران چاق:ممکن است کنترل فشار و خروجی جریان بالاتری مورد نیاز باشد، اما باید به تاثیر فیزیولوژیکی توجه زیادی کرد.

عوامل جراحی:روش‌های پیچیده (مانند رزکسیون کبد یا جراحی انکولوژی زنان) به ساکشن و آبیاری مکرر نیاز دارند و نیاز به قابلیت جبران جریان بالا از دم‌دهنده دارند.
در این شرایط، حالت از پیش تعیین شده به عنوان یک خط پایه عمل می کند، ومداخله دستی-در زمان واقعی(مانند افزایش موقتی-جریان خروجی بالا) بسیار مهم است.

3. نظارت ایمنی را نمی توان جایگزین کرد

حتی هنگام استفاده از حالت بزرگسالان، نظارت دقیق حین عمل اجباری است، از جمله:

پارامترهای بادگیر و اعلان های زنگ

پارامترهای فیزیولوژیکی بیمار:
متخصصان بیهوشی باید دی‌اکسید کربن جزر و مدی (PetCO2)، فشار راه هوایی، فشار خون و ضربان قلب را کنترل کنند، زیرا جذب CO2 ممکن است منجر به هایپرکاپنی و اسیدوز شود.

حالت کودکان:مقادیر فشار از پیش تعیین شده به طور قابل توجهی کمتر است (معمولا6-10 میلی متر جیوهاز آنجایی که بیماران اطفال حفره‌های شکمی کوچک‌تر، دیواره‌های شکمی نازک‌تر، جبران فیزیولوژیکی ضعیف‌تر دارند و به نوسانات فشار بسیار حساس هستند.